ما همگی توی یک جاده ایم، یک جاده سنگلاخی، یک جاده ی خاکی، یک جاده که خودش به اندازه ی کافی سوراخ داره، یک جاده که خودش به اندازه ی کافی سربالایی داره، اما یک جاده که به اندازه ی کافی جا داره، اگه ماشینت سبزه، اگه ماشینت قرمزه، اگه ماشینت بنفشه... اگه ماشینت هر رنگیه، هیچ فایدهای نداره اگه بخوای بپیچی جلوی من! یا یه ماشینه دیگه! اینجوری راه رو بند میاری! این باری هم که هر کدوم ما داریم به مقصد نمیرسه، پس درست رانندگی کن، مواظب باش، سنگ ننداز، جاده رو بیشتر از این سوراخ نکن، تپههای اضافی نساز! به من نزن!نترس، مسابقه نیست! هر کی هم که زودتر برسه جز همان که به آخرین ماشین میرسه، چیزی بهش نمیرسه! اونم آزادیه! یا همه با هم خیلی خوشگل پشت سره هم میریم، یا اگه یه ماشینم از دور خارج بشه، هیچ کدوممون نه میریم، نه میرسیم! این جاده آخرش آزادیه ایرانمونه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر